Recenzja: Storm Corrosion - Storm Corrosion (2012)

„Rock progresywny umarł w latach 70-tych” – wiele stwierdzeń tego typu można odnaleźć w Internecie, czytając polskie czy to zagraniczne artykuły prasowe, recenzje lub biografie muzyków. Tego ile jest w tej myśli prawdy, ile przesady i o co w tym stwierdzeniu tak naprawdę chodzi, nie będziemy rozpatrywać w tym tekście. Warto jednak zdać sobie sprawę z tego, że okres oryginalnej twórczości w muzyce skończył się już dawno, a sam rock progresywny, który przecież z definicji ma wytaczać nowe ścieżki w rozwoju muzyki, stał się pewnego rodzaju karykaturą samego siebie i nic nowatorskiego już nie prezentuje. Rzadko trafiają się płyty takie jak Storm Corrosion, które może i szczególnie innowacyjne nie są, ale od których bije świeżość, omijanie schematów, oryginalność i co najważniejsze własny styl i autonomiczny charakter.

Squackett - wygraj płytę za PROGiem

Długo wyczekiwany album Squackett, czyli duetu Steve'a Hacketta (Genesis) oraz Chrisa Squire'a (Yes) będzie miał premierę 28 maja bieżącego roku. Zostanie wydany nakładem wydawnictwa Esoteric. Na A Life Within A Day, bo tak zatytułowany będzie krążek, znajdzie się dziewięć kompozycji. Fragmentów trzech z nich możecie posłuchać w tym miejscu. Oprócz Hacketta i Squire'a na albumie usłyszymy Amandę Lehmann, Rogera Kinga, a na perkusji zagra Jeremy Stacey. Krążek ukaże się w formie standardowego CD, limitowanego winyla oraz limitowanej dwupłytowej edycji z miksem 5.1 na drugim krążku.

 

My za PROGiem mamy dla Was do wygrania singiel z nadchodzącej płyty dwóch genialnych muzyków. By wygrać Sea of Smiles należy jedynie:

1. Polubić fanpage audycji na portalu facebook
2. Podać nazwiska poprzedników Hacketta w Genesis oraz Squire'a w Yes.

3. Wysłać odpowiedź na adres pawel.bogdan@radioaktywne.pl do soboty 26 maja.

Nazwisko zwycięzcy zostanie ogłoszone podczas audycji za PROGiem 27 maja.

Tymczasem przypominamy, że już w najbliższą niedzielę odbędzie się audycja poświęcona przełomowemu albumowi Genesis pt. Nursery Cryme, od którego swoją przygodę z formacją zaczął nieoceniony Steve Hackett.

Audycja nr 45 - rok 1971 (II)

Dla wielu temat krautrocka jest zapewne trudny do przełknięcia. Nawet dla 'progresywnych słuchaczy', którzy przecież z samej definicji pasjonują się typowo nieznanymi zespołami, 'trudną muzyką' i ciągle poszukują nowych muzycznych wrażeń, twórczość niemieckiego podziemia lat 70-tych jest obszarem niezbadanym, po który rzadko się sięga. Między innymi z tego powodu audycja temu gatunkowi poświęcona była szczególna. Chyba nie będzie przesadą jeśli stwierdzę, że materiału, którą usłyszeliśmy za PROGiem w dniu wczorajszym, w żadnej innej radiostacji, w żadnej innej audycji znaleźć nie ma nawet najmniejszej możliwości. Dlatego (choć nie tylko dlatego) warto było spędzić niedzielne dwie godziny za PROGiem, mimo w pewnym rodzaju niezrozumiałej, nawet dla progresywnego słuchacza, propozycji muzycznej.

Materiał nawiązujący do krautrocka w roku 1971 podzieliliśmy na dwie części z powodu ogromu niezwykle ciekawego materiału. W dniu wczorajszym uwagę zwróciliśmy szczególnie na Ash Ra Tempel, które stało się prekursorem łączenia muzyki psychodelicznej, rocka oraz elektroniki, stawiając podłoże pod tzw. space rock oraz formacji Can i jego być może najwybitniejszemu krążkowi (z którego usłyszeliśmy dwie kompozycje) Tago Mago, gdzie zespół podążył w bardziej jazzowe rejony. Audycja nie byłaby sobą, gdyby nie zarzuciła swych sieci również na te mniej znane formacje, a te w dniu wczorajszym przeważały - zapewne z racji tego, że sam krautrock zawsze był niezwykle niszowy. Osobiście mogę gorąco polecić zwłaszcza A.R. & Machines, Rufus Zuphall oraz Brainticket - są to fantastyczne przykłady niezwykłych muzycznych horyzontów niemieckiego podziemia, o których nawet nie śniło się w innych częściach Europy.

Podczas audycji rozdaliśmy debiutancki krążek Przemysława Rudzia pt. Summa Technologiae oraz pokrótce przeanalizowaliśmy debiutancki krążek Storm Corrosion, projektu Stevena Wilsona i Michaela Akerfeldta.

Co za tydzień? Prawdziwa muzyczna uczta! Genesis i Nursery Cryme.

Playlista:
1. Zaprogowe intro
2. Jeronimo - Sunday's Child (Jeronimo, 1971)
3. Thrice Mice - Jo Joe (Thrice Mice, 1971)
4. A.R. & Machines - Beautiful Babylon (Die grüne Reise (The green journey), 1971)
5. Can - Paperhouse (Tago Mago, 1971)
6. Can - Mushroom (Tago Mago, 1971)
7. Rufus Zuphall - Schnupfer (Phallobst, 1971)
8. Ash Ra Tempel - Amboss (Ash Ra Tempel, 1971)
9. Silberbart - Chub Chub Cherry (4 Times Sound Razing, 1971)
10. Brainticket - Black Sand (Cottonwoodhill, 1971)
11. Deuter - Der Turm / Fluchtpunkt (D, 1971)
12. Przemysław Rudź - Prolegomena To Omnipotence (Summa Technologiae, 2009)
13. Storm Corrosion - Storm Corrosion (Storm Corrosion, 2012)

 

wybitni twórcy - Manuel Göttsching, Hartmut Enke, Klaus Schulze

Krautrock za PROGiem

Dzisiejsza audycja zostanie poświęcona jednemu z najbardziej zagadkowych tematów, dotyczących muzyki progresywnej. W ciągu najbliższych dwóch godzin przyjrzymy się najciekawszym zespołom krautrockowym i ich płytom wydanym w roku 1971. Będzie to pierwsza część takowej analizy, dotyczącej tego rocznika, bo rok 1971 obrodził naprawdę wieloma znakomitymi pozycjami na rynku muzycznym.

Oprócz tego poruszymy temat najnowszego albumu Storm Corrosion oraz rozdamy album Pana Przemysława Rudzia.  

Do usłyszenia!

Krautrock, krautrock über alles

Szufladki muzyczne są tworzone przez dziennikarzy i krytyków muzycznych dla dobra słuchacza oczywiście. Słuchacz jak wiadomo radę sobie da, ale jeśli chodzi już o jakieś słowne streszczenie muzyki ulubionej wnet pomagają mu szufladki. Na wszystko są określenia, mnóstwo można teraz wyróżnić, odróżnić, odnotować. Pal sześć, że nazwy kompletnie zatracają swoje znaczenie i służą tylko zgrabnemu określeniu nurtu, w którym dany twórca się znajduje. Weźmy na przykład muzykę "indie". Mało kto już pamięta, że swoją nazwę wzięła od "independent music" czyli muzyki niezależnej, co też było oczywiście skrótem myślowym, bo ktoś czepliwy od razu zapyta "od czegoż to niby niezależnej?" Odpowiadam, zależnej, ale od niezależnych wytwórni płytowych. Muzyka indie to w piewowzorze muzyka artystów związanych z niezależnymi wytwórniami płytowymi. Dla wygody nazywana indie, a jej popularność oczywiście spowodowała zawłaszczenie nazwy przez popkulturę. Cóż począć. Ale ja nie o tym, przejdźmy do konkretu.
 

Niemiecka scena muzyczna z lat 60 - tych i 70 - tych, ta rockowa przyniosła mnóstwo ciekawych rzeczy. Rock i nie tylko, muzyka właściwie awangardowa rodziła się tam jak grzyby po deszczu, doprowadzając do spazmów zazdrości twórców anglosaskich. Sam David Bowie odwiedził w końcu Berlin z Brianem Eno, nie mogąc już wytrzymać. Przyjechali i nagrali tam kilka płyt. Całe to szaleństwo zostałe szybko wrzucone do zgrabnej szufladki, stworzonej specjalnie na tą okazję. Krautrock, bo o tym mowa, raczej trudno scharakteryzować. Trudno tu znaleźć jakies wspólne muzyczne odniesienia, wspólne punkty. Motoryczny rytm? U niektórych na pewno, ale już solowe pierwsze płyty Klausa Schulze nie bardzo. Elektronika? Nie zawsze, częściej zabawy ze sposobami nagrywania muzyki, zabawy z możliwościami jakie daje sprzęt do nagrywania w studio. Krautrock ma właściwie jeden wspólny mianownik, no może dwa, ale ten drugi będzie na końcu tekstu, teraz o tym pierwszym. Chodzi o słowo "kraut".

Audycja nr 44 - rok 1971 (I)

Inauguracja roku 1971 za nami. Głównym aktorem pierwszej audycji poświęconej temu rocznikowi była formacja Yes, a dokładniej The Yes Album - krążek, na którym grupa po raz pierwszy zarysowała swój własny styl artystyczny. Zagraliśmy aż cztery utwory z tego krążka, ale wszystkie prezentowały niesamowicie wysoki kunszt artystyczny i idealnie pokazywały czym była tzw. progresywność w latach 70-tych. Rzecz jasna nie tylko Yes mogliśmy usłyszeć podczas niedzielnej audycji. Progresywnych wyjadaczy z pewnością zafascynowały pozostałe, ale już mniej znane, zespoły, które wystąpiły tego wieczoru (choćby porywające Cressida, sentymentalny Wallenstein czy energiczny Mainhorse). Na wszystkie formacje, które usłyszeliśmy, warto zwrócić dużą uwagę.

Co za tydzień? Podczas najbliższej audycji królować będzie krautrock z Ash Ra Tempel i Can na czele, posłuchamy intrygującego Storm Corrosion oraz przeprowadzimy konkursy z płytami do wygrania. Do usłyszenia!

Playlista:
1. Zaprogowe intro
2. Yes - I've Seen All Good People (The Yes Album, 1971)
3. Yes - Yours Is No Disgrace (The Yes Album, 1971)
4. Yes - Starship Trooper (The Yes Album, 1971)
5. Yes - Perpetual Change (The Yes Album, 1971)
6. Spring - Grail (Spring, 1971)
7. Beggars Opera - Poet And Peasant (Act One, 1971)
8. Mainhorse - Basia (Mainhorse, 1971)
9. Cressida - Munich (Asylum, 1971)
10. Wallenstein - Audiences (Blitzkrieg, 1971)
11. Artur Dyro - Mistique   (Executive Summary, 2009)
12. Bill Lubera - Blizzard (Global Warning, 2010)
13. Zaprogowe outro

 noga w gipsie? to Tony Kaye po wypadku samochodowym

Rekord za rekordem

Co jakiś czas staram się Wam przedstawiać garść statystyk dotyczących naszego bloga, a zarazem audycji. Miło mi poinformować, że w maju pobiliśmy kolejny rekord odwiedzin portalu www.za-progiem.blogspot.com i jest to już szósty takowy rekord z rzędu (w porównaniu do października zanotowaliśmy ponad trzykrotny wzrost odwiedzin)! Jestem niezwykle rad, że audycja cieszy się Waszym niesłabnącym, a wręcz rosnącym zainteresowaniem, a ja rzecz jasna to zainteresowanie będę dalej starał się pobudzać i aktywizować. O czym mowa? Szczegóły, jak zawsze, wkrótce.

Warto dodać, że liczba osób 'lubiących' audycję na facebook osiągnęła na dzień dzisiejszy 533 osoby, a członków grupy za PROGiem na lastfm jest już 97 osób. Do zaglądania i wypowiadania się na dwóch powyższych portalach, jak zwykle zresztą, serdecznie zachęcam.

Oby tak dalej! :)

statystyki odwiedzin bloga (marzec 2011 - maj 2012)