Za PROGiem przedstawiamy bohatera najbliższej audycji. W niedzielę zajmiemy się formacją GENTLE GIANT i drugim krążkiem grupy, Acquiring the Taste.
Zespół Gentle Giant został założony u zarania epoki rocka progresywnego w roku 1970. Formacja, mimo niezwykle przychylnych recenzji i zainteresowania słuchaczy, z różnego rodzaju przyczyn nigdy nie uzyskała takiej popularności jak Ci najwięksi, nie odbiegający od Gentle Giant poziomem artystycznym, Jethro Tull, Genesis czy Pink Floyd. Wśród licznych słuchaczy uzyskała jednak miano formacji kultowej. Zespół duchem zawsze był bliższy grupom takim jak King Crimson, Yes oraz ELP, tworząc jednak jeszcze bardziej unikalną mieszankę różnych stylów muzycznych, głownie hard rocka oraz muzyki klasycznej, a także jazzu czy folku, z niezwykle wyeksponowanymi motywami inspirowanymi muzyką dawną (epoka wiktoriańska, barok, średniowiecze). Zespół znany ze złożoności i wyrafinowania kompozycji, uznawany jest za jeden z najbardziej eksperymentalnych w latach 70-tych. Za ojców formacji uważa się szkockich multiinstrumentalistów, braci Schulmanów: Phila (saksofon, klarnet, trąbka), Dereka (głównie saksofon, większość partii wokalnych) oraz Raya (skrzypce oraz bas).
.jpeg)
Gentle Giant zostało utworzone na gruzach formacji Simon Dupree & the Big Sound (1966-1969), w której występowali Schulmanowie. Zespół obracał się w rocku psychodelicznym i muzyce pop. Porzucenie macierzystej formacji, równoważne powstaniu progresywnego Gentle Giant, tłumaczy się frustracją braci, wynikającą ze schematycznością gry zespołu oraz chęcią rozwijania swych muzycznych umiejętności.
Formalnie formacja powstała w roku 1970, kiedy bracia Shulmanowie połączyli siły z trzema innymi muzykami. Byli to Gary Green (gitara, mandolina), Kerry Minnear (klawisze) oraz Martin Smith (perkusja). Warto wspomnieć o wszechstronności składu Gentle Giant. Interesującym jest zwłaszcza fakt, że formacja nie posiadała jednego wokalisty, lecz... trzech! W role pierwszego głosu GG wcielał się Derek Shulman (posiadał najbardziej energiczny, rockowy głos, przez co najczęściej słychać go w tych żywiołowych utworach), Phil Shulman (delikatna barwa, utwory raczej stonowane) oraz Kerry Minnear (podobnie jak Phil). Na koncertach śpiewali jednak wyłącznie bracia Shulmanowie, gdyż Minnear miał problemy z właściwą synchronizacją śpiewu z jednoczesną grą na instrumencie.
Pierwszym krążkiem formacji był tzw. self-titled, Gentle Giant, wydany z pomocą wytwórni Vertigo. Album zebrał niezwykle przychylne recenzje, był jednak nieco krytykowany za brzmienie i nie najlepszą jakoś nagrań. Już w roku następnym (1971) zespół wydał kolejny krążek pt. Acquiring the Taste, który uznawany jest za drastyczny skok naprzód formacji zarówno ze względu na kompozycje, przekaz krążka jak i mastering oraz produkcję. Acquiring the Taste to przejście zespołu od blueasa i soulu (którego na debiucie mimo wszystko było jeszcze całkiem sporo) do dużo bardziej eksperymentalnych brzmień i muzycznych wariacji. Zespół ponadto po raz pierwszy zaprezentował technikę kontrpunktu (prowadzenie kilku niezależnych linii melodycznych). Co niezwykle istotne, krążek był dużo bardziej dostępny na rynku niż debiut, przez co znalazł dużo większą rzeszę nabywców.
Warto zwrócić uwagę na okładkę krążka. Mogłoby się wydawać, że język ukazany na froncie Acquiring the Taste skierowany jest w stronę ludzkiego odbytu. Po rozłożeniu okładki okazuje się, że jest to... brzoskwinia!
Jak napisał zespół: Zamiast krzyczącego komercjalizmu mamy zamiar dać Wam coś bardziej
poważnego i dającego satysfakcję. Jedyne co musisz zrobić to usiąść i po prostu zasmakować (acquire the taste).
Więcej informacji na temat Gentle Giant oraz krążka Acquiring the Taste, którego większą część przesłuchamy, już w niedzielę podczas audycji za PROGiem!
Jeżeli dobrze pamiętacie krautrockiem z roku 1971 za PROGiem już się zajmowaliśmy. Materiału było jednak tak sporo, że zgodnie z obietnicą rozłożyliśmy go na dwie części. Graliśmy już m.in. Ash Ra Tempel oraz Can. Zapewne czekaliście na m.in. Gila, Popol Vuh oraz Amon Duul II i... w niedzielę powinniście nasycić swoje apetyty. Czeka nas jedyna w swoim rodzaju audycja spod znaku niszy wszelkich muzycznych nisz, audycja poświęcona zespołom, których próżno szukać nawet w najbardziej anty-komercyjnych stacjach. Zajmiemy się muzyką, która nawet dla najzagorzalszych zwolenników muzyki progresywnej owiana jest tajemnicą.
+CoverArt.jpg)
.jpeg)
