Krautrock za PROGiem

Dzisiejsza audycja zostanie poświęcona jednemu z najbardziej zagadkowych tematów, dotyczących muzyki progresywnej. W ciągu najbliższych dwóch godzin przyjrzymy się najciekawszym zespołom krautrockowym i ich płytom wydanym w roku 1971. Będzie to pierwsza część takowej analizy, dotyczącej tego rocznika, bo rok 1971 obrodził naprawdę wieloma znakomitymi pozycjami na rynku muzycznym.

Oprócz tego poruszymy temat najnowszego albumu Storm Corrosion oraz rozdamy album Pana Przemysława Rudzia.  

Do usłyszenia!

Krautrock, krautrock über alles

Szufladki muzyczne są tworzone przez dziennikarzy i krytyków muzycznych dla dobra słuchacza oczywiście. Słuchacz jak wiadomo radę sobie da, ale jeśli chodzi już o jakieś słowne streszczenie muzyki ulubionej wnet pomagają mu szufladki. Na wszystko są określenia, mnóstwo można teraz wyróżnić, odróżnić, odnotować. Pal sześć, że nazwy kompletnie zatracają swoje znaczenie i służą tylko zgrabnemu określeniu nurtu, w którym dany twórca się znajduje. Weźmy na przykład muzykę "indie". Mało kto już pamięta, że swoją nazwę wzięła od "independent music" czyli muzyki niezależnej, co też było oczywiście skrótem myślowym, bo ktoś czepliwy od razu zapyta "od czegoż to niby niezależnej?" Odpowiadam, zależnej, ale od niezależnych wytwórni płytowych. Muzyka indie to w piewowzorze muzyka artystów związanych z niezależnymi wytwórniami płytowymi. Dla wygody nazywana indie, a jej popularność oczywiście spowodowała zawłaszczenie nazwy przez popkulturę. Cóż począć. Ale ja nie o tym, przejdźmy do konkretu.
 

Niemiecka scena muzyczna z lat 60 - tych i 70 - tych, ta rockowa przyniosła mnóstwo ciekawych rzeczy. Rock i nie tylko, muzyka właściwie awangardowa rodziła się tam jak grzyby po deszczu, doprowadzając do spazmów zazdrości twórców anglosaskich. Sam David Bowie odwiedził w końcu Berlin z Brianem Eno, nie mogąc już wytrzymać. Przyjechali i nagrali tam kilka płyt. Całe to szaleństwo zostałe szybko wrzucone do zgrabnej szufladki, stworzonej specjalnie na tą okazję. Krautrock, bo o tym mowa, raczej trudno scharakteryzować. Trudno tu znaleźć jakies wspólne muzyczne odniesienia, wspólne punkty. Motoryczny rytm? U niektórych na pewno, ale już solowe pierwsze płyty Klausa Schulze nie bardzo. Elektronika? Nie zawsze, częściej zabawy ze sposobami nagrywania muzyki, zabawy z możliwościami jakie daje sprzęt do nagrywania w studio. Krautrock ma właściwie jeden wspólny mianownik, no może dwa, ale ten drugi będzie na końcu tekstu, teraz o tym pierwszym. Chodzi o słowo "kraut".

Audycja nr 44 - rok 1971 (I)

Inauguracja roku 1971 za nami. Głównym aktorem pierwszej audycji poświęconej temu rocznikowi była formacja Yes, a dokładniej The Yes Album - krążek, na którym grupa po raz pierwszy zarysowała swój własny styl artystyczny. Zagraliśmy aż cztery utwory z tego krążka, ale wszystkie prezentowały niesamowicie wysoki kunszt artystyczny i idealnie pokazywały czym była tzw. progresywność w latach 70-tych. Rzecz jasna nie tylko Yes mogliśmy usłyszeć podczas niedzielnej audycji. Progresywnych wyjadaczy z pewnością zafascynowały pozostałe, ale już mniej znane, zespoły, które wystąpiły tego wieczoru (choćby porywające Cressida, sentymentalny Wallenstein czy energiczny Mainhorse). Na wszystkie formacje, które usłyszeliśmy, warto zwrócić dużą uwagę.

Co za tydzień? Podczas najbliższej audycji królować będzie krautrock z Ash Ra Tempel i Can na czele, posłuchamy intrygującego Storm Corrosion oraz przeprowadzimy konkursy z płytami do wygrania. Do usłyszenia!

Playlista:
1. Zaprogowe intro
2. Yes - I've Seen All Good People (The Yes Album, 1971)
3. Yes - Yours Is No Disgrace (The Yes Album, 1971)
4. Yes - Starship Trooper (The Yes Album, 1971)
5. Yes - Perpetual Change (The Yes Album, 1971)
6. Spring - Grail (Spring, 1971)
7. Beggars Opera - Poet And Peasant (Act One, 1971)
8. Mainhorse - Basia (Mainhorse, 1971)
9. Cressida - Munich (Asylum, 1971)
10. Wallenstein - Audiences (Blitzkrieg, 1971)
11. Artur Dyro - Mistique   (Executive Summary, 2009)
12. Bill Lubera - Blizzard (Global Warning, 2010)
13. Zaprogowe outro

 noga w gipsie? to Tony Kaye po wypadku samochodowym

Rekord za rekordem

Co jakiś czas staram się Wam przedstawiać garść statystyk dotyczących naszego bloga, a zarazem audycji. Miło mi poinformować, że w maju pobiliśmy kolejny rekord odwiedzin portalu www.za-progiem.blogspot.com i jest to już szósty takowy rekord z rzędu (w porównaniu do października zanotowaliśmy ponad trzykrotny wzrost odwiedzin)! Jestem niezwykle rad, że audycja cieszy się Waszym niesłabnącym, a wręcz rosnącym zainteresowaniem, a ja rzecz jasna to zainteresowanie będę dalej starał się pobudzać i aktywizować. O czym mowa? Szczegóły, jak zawsze, wkrótce.

Warto dodać, że liczba osób 'lubiących' audycję na facebook osiągnęła na dzień dzisiejszy 533 osoby, a członków grupy za PROGiem na lastfm jest już 97 osób. Do zaglądania i wypowiadania się na dwóch powyższych portalach, jak zwykle zresztą, serdecznie zachęcam.

Oby tak dalej! :)

statystyki odwiedzin bloga (marzec 2011 - maj 2012)

Yes inauguruje rok 1971

Niedzielną audycją zainaugurujemy serię audycji, poświęconą historii muzyki progresywnej rocznika 1971. Zespołem, który uświetni to symboliczne wydarzenie będzie grupa Yes, która w marcu tego roku wydała, nie tylko dla siebie, ale i dla całego gatunku, niesamowicie ważny album zatytułowany The Yes Album. Pojawienie się tego krążka okazało się przełomem w historii grupy, która, już ze Stevem Howe w składzie, podbiła nie tylko rynek brytyjski, ale i amerykański.

Oprócz dość szczegółowej analizy krążka Yes zerkniemy na inne progresywne formacje, które w roku 1971 wydały swe krążki. Rozdamy również płyty Artura Dyro oraz Billa Lubery ze Stanów Zjednoczonych.

Premiera 'Storm Corrosion' już w poniedziałek!

Debiutanckie dzieło Storm Corrosion, wspólnego projektu dwóch wybitnych muzyków, Stevena Wilsona i Mikaela Åkerfeldta, ujrzy światło dzienne już w najbliższy poniedziałek 7 maja nakładem Roadrunner Records. Album zatytułowany będzie Storm Corrosion, a złoży się na niego sześć kompozycji o łącznym czasie trwania niespełna 50 minut.

Obaj twórcy to perfekcjoniści, znani nie tylko z profesjonalnego podejścia do tworzonej przez siebie muzyki, lecz również – z przywiązywania wielkiej wagi do szaty graficznej sygnowanych przez siebie wydawnictw, stąd i najnowszy ich twór zostanie przygotowany ze szczególnym pietyzmem, dostępny też będzie w dwóch specjalnych wydaniach, zawierających album w kilku formatach (CD, LP, BD, FLAC).

W skład edycji winylowej ozdobionej specjalnym artworkiem, oprócz 180 gramowych czarnych krążków, wchodzą również dwa plakaty (w tym jeden opatrzony autografami twórców) oraz dostęp do elektronicznej wersji materiału w postaci plików Flac (zapewne dla kolekcjonerów płyt analogowych nie posiadających gramofonu, bo są i tacy).

Wersja Blu-ray/CD to poza regularnym CD również materiał w formacie 5.1 audio, wersje demo 2 utworów i 5 dodatkowych kawałków instrumentalnych.

Na płycie pojawią się również goście: Gavin Harrison z Porcupine Tree (bębny, instrumenty perkusyjne), Ben Castle (instrumenty dęte) i Dave Stewart (smyczki).

Steven Wilson: "Muzykę tworzyliśmy razem siedząc w jednym pokoju, nie korzystaliśmy z gotowych pomysłów, które powstały wcześniej. Zaczęliśmy właściwie od podstaw, tworzenia kompozycji i aranżu. Gdybyś spytał mnie o to trzy miesiące wcześniej, odpowiedziałbym, żebyś oczekiwał nieoczekiwanego, ale teraz, kiedy ukazały się "Heritage" i "Grace of Drowning", nie wydaje mi się, żeby nasza muzyka była szokiem dla słuchaczy, ponieważ to prawie trzecia część trylogii."

"Nawet jeśli ten materiał jest bardziej orkiestrowy, oszczędniejszy, mroczniejszy, bardziej pokręcony i melancholijny, wciąż słychać, że należy do tego samego świata dźwięków co "Heritage" i "Grace of Drowning", co zresztą nie jest dziwne, ponieważ powstawał w tym samym czasie co te albumy. Pracowaliśmy razem nad krążkiem, ale jednocześnie zajmowaliśmy się muzyką, która z założenia nie miała znaleźć się na "Storm Corrosion". Dlatego to bardzo orkiestrowa płyta, możecie spodziewać się długich kompozycji, które rozwijają w nietuzinkowy sposób. Nie mam złudzeń, połowa ludzi znienawidzi ten album, ale druga go pokocha. Tak czy siak, będę z tego powodu bardzo szczęśliwy".

Mikael Akerfeldt: "Niektóre fragmenty na tej płycie to najpiękniejsza muzyka, jaką kiedykolwiek nagrałem. Prawdziwie magiczne momenty. (...) Nie znam drugiego takiego zespołu, który brzmiałby jak Storm Corrosion, ale to właśnie było jednym z naszych celów." 

Źródło: własne, artrock.pl, magazyngitarzysta.pl 

Audycja nr 43 - rok 1970 (XXI): Wyniki plebiscytu

Była to ostatnia audycja za PROGiem, podczas której zajmowaliśmy się analizą muzyki progresywnej roku 1970. Podsumowanie sześciu miesięcy spędzonych na konsekwentnym badaniu tego rocznika zakończyliśmy mocnym akcentem, prezentując wyniki plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1970. Tak się złożyło, że w dwie godziny audycji udało nam się zmieścić jedynie pierwszych sześć miejsc (szczegółowe wyniki plebiscytu znajdują się tutaj), jednak były to najwybitniejsze kompozycje, które w roku 1970 się narodziły i czas płynął przy nich niesamowicie szybko. Tak jak zapowiadałem, podczas audycji rozdaliśmy sporo albumów, znalazła się również pora na podziękowania, podsumowania i ostateczne oceny. Już w najbliższą niedzielę przechodzimy do kolejnego, jeszcze bardziej obfitego, muzycznego rocznika. Rok 1971 zainauguruje Yes, ze swym przełomowym The Yes Album.

Playlista:
1. Zaprogowe intro
2. Van Der Graaf Generator - Killer (H to He Who, Am the Only One, 1970)
3. Czesław Niemen - Bema pamięci żałobny rapsod (Enigmatic, 1970)
4. Genesis - The Knife (Trespass, 1970)
5.  King Crimson - In the Wake of Poseidon (In the Wake of Poseidon, 1970)
6. King Crimson - Lizard (Lizard, 1970)
7. Pink Floyd - Atom Heart Mother (Atom Heart Mother, 1970)
8. Zaprogowe outro